حتی اگر روزگاری برای فرار از ترس نیفتادن به ورطه در خسوف بعضی لحظاتٍ کسانی تو بگو چون تو،

زیر لب گفتند کمکم کن.

اما در میان آن فریاد نیز معلوم بود مردی باور دارد گردان کمیل هنوز زنده است.

و حالا مردی در بلمی به سوی ساحل و مؤمنٍ به پرواز که تمام این زمین را مزرعه پدری خود می دانست برای

پدرانی که در گردان کمیل فریاد زدند گردان کمیل هنوز زنده است، آخرین نت موزون زندگی را زیباتر از هرچه مثل

مادر است نواخت.

و حالا شاید مردان آن گردان هنوز زنده با فریاد بگویند

میم مثل ملاقلی پور   مثل رسول ملاقلی پور*

روحش شاد  یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

*این متن زیبا در برنامه سه شنبه خط خطی خونده شد که حتماْ فرزاد نوشته. البته من دو قسمت

 اولش رو ندارم

راستی دیروز سومین جلسه کلاس طنز برگزار شد. در این جلسه قرار بود هرکدوم از بچه ها ۴ اثر

طنز، فکاهه، هزل و هجو بیارن و بعد از خوندن اون آثار تشخیص بدیم که قالب اثر چیه.

اکثر آثاری که دیروز خونده شد قالبشون فکاهه بود و تنها اثر طنزی که خونده شد شعری از

ابوالفضل زرویی نصرآباد بود که خودم برده بودم.

دیروز من یکی که واقعاً فهمیدم ما در کشورمون طنزنویس واقعی خیلی کم داریم ولی به جاش

فکاهه نویسهای قوی زیادی داریم که خیلی جاها تشخیص اینکه آثارشون طنزه یا فکاهه آدم رو

گیج می کنه.

کلاس دیروز یکی از بهترین جلسات بود بچه ها همه پویا و فعال و همه می دونستند که

می خواهند در طنز یه کسی بشن. کسی که طنز کشور رو تکون بده.

و خبر آخر اینکه قراره در برخی جلسات کسانی که نامشون به عنوان طنز نویس مطرح می شه

بیان توی کلاس و بچه ها از نزدیک باهاشون آشنا بشن