دوم سال نو همگی مبارک

برای همه دوستای خوبم یه دنیا سین خوب رو آرزو دارم

بابا عجب شبی بود این شب سال نو

خوبه خشک نشدیم پای تلویزیون، خدایی آدم ۸-۹ ساعت بشینه و از جاش تکون نخوره و تازه از این

کانال به اون کانال چرخ بزنه هم خشک می شه، هم گیج.

کانال یک که شهاب حسینی بود و نیما رئیسی که با دیدنش کلی کیف کردم، خیلی وقت بود که هیچ

کدومشون پیداشون نبود( ببینم راستی قانون مربوطه اصلاح شد؟!. هرکس که بخواد هم می تونه

 توی رادیو باشه و هم توی تلویزیون؟!)

کانال دو هم که کاردان بود با همون شوخیها و مزه پرانی هایی که از موقعی که من کاردان رو یادم میاد و

استاد خرناس رو همون طوری شوخی می کرده (بی مزه)، به نظرم بد نیست آدم یه ذره آپدیت باشه

مد و به روز بودن همیشه هم بد نیست.( خداییش انقدرم لبخند نزدم)

و اما..... و اما...........

 می رسیم به شبکه جوان ( رادیو جوان نه، منظورم شبکه سه هستش)

بله دیگه. علی زاهدی و برو بچه های کوله و فوق العاده نتیجه کارشون در قالب یه آدم صد و هشتاد و

اندی نمایان می شه. از یه چیزایی که بگذریم برنامه شون خوب بود. من که از مصاحبه علی شادمان

 خیلی لذت بردم. چقدر خوبه آدم بتونه انقدر زیبا صحبت کنه با این سن کم.

 انصافاْ یه چیز خیلی خوب توی برنامه بود و اون اینکه برنامه راکد نبود. نمای استودیو رو نشون می دادن

و دوربین توی این چند ساعت مرتب در حال گردش بود نه اینکه زوم کنه روی مبل مجری و مهمون و دیگه

اینکه خوب بود که فرزاد بلند می شد و راه می رفت.

سر سال تحویلم که آدم با دعایی که دکتر بخونه، سال رو تحویل کنه چی میییی شه.

مطمئنم همتون از سین سلام تا تیتراژ پایانی که انقدر فرزاد حرف زد نذاشت ضبطش کنم رو دیدید و لذت

 بردید.

ولی ما منتظر بودیم یه ارتباط تصویری با شبکه جوان بگیرند نه شبکه ورزش و رادیو سراسری ( هرچند

توی شبکه جوان اثری از فرشید منافی یا سعید پور محمودی نبود. نیما رئیسی هم که شبکه یک بود.

اجرای برنامه با خانوم صداقتی بود که من با یه گوشم رادیو گوش می کردم و با اون یکی صدای تلویزیون

رو می شنیدم). آقای گیل آبادی ما مطمئنیم شما تلاشتون رو کردید

و اما شبکه چهار....

قبول دارم شبکه فرهنگی و علمیه. اما بهتر بود برای سال تحویل یه ذره از بین این چهره های پیر و

ماندگار خارج می شدند و یه کم برنامه شون رنگ و لعاب بیشتری می گرفت.

خدایی چند تای شماشبکه چهار رو نگاه کردید؟!!

 و شبکه پنج که با چهره متفاوت رشیدپور مواجه شدیم. راستی چرا این شکلی شده بود؟! از اون

 شب دارم فکر می کنم

شب سال نو شب چهره های متفاوت بود. فرزاد حسنی یه طرف، رشیدپور یه طرف

انگار با هم رقابت داشتن. هر چی مو روی سر رشید پور بود رفته بود روی سر فرزاد

و نتیجه آخر اینکه با این فشردگی برنامه کلی از برنامه ها از دستمون رفت.

مثلاْ کلیپ احسان خواجه امیری رو فقط آخرشو دیدم

اجرای بنیامین رو که اصلاْ ندیدم و همین طور کلیپ گروه هفت رو( البته پسر شهاب حسینی رو قبلاْ دیده

 بودم).

بگذریم....

خدا رحم کنه ، گرم دیدن برنامه ها بودم و نمی فهمیدم چقدر اس ام اس زدم. اونم تازه هر کدوم رو چند

بار می فرستادم

تمام حقوق اسفند و فروردین رو باید تقدیم مخابرات کنم

حالا می رسیم به روز اول عید ( بازم عیدتون مبارک)

اگه بدونین با چه کلکی برنامه گوش کردم خدا منو ببخشه.

یه ذره سر درد داشتم، به همه گفتم من خیلی سرم درد می کنه( ما یه عالمه مهمون

داشتیم) رفتم دراز کشیدم و پتو رو کشیدم روی سرم و رادیو رو گذاشتم توی گوشم ( البته

گوشی رو می گم)

وسطای برنامه توی چرت بودم . فکر کنم خدا تنبیهم کرد که دیگه خالی نبندم

تا اون جایی که من گوش کردم و یادمه برنامه مثل هفت شنبه با حال نبود. البته حتماْ بهتر می شه

از دو قسمتش خیلی خوشم اومد.

یکی شعری که فرزاد ( دونه درشت) اول برنامه خوند و یکیدیگه هم اومدن محمود رضا بود

وای ذوق مرگ شدم وقتی صداش رو شنیدم و گفت آره خب. کلاْ خواب از سرم پرید و همون جا بود که این

 مریخی برام اس ام اس زد وکلی با هم خوشحالیمون رو قسمت کردیم

 خلاصه روز خوبی بود و خوش گذشت

امیدوارم برای همه شما هم همین طور باشه و بدور از هرگونه اتفاق ناخوشایند