دوستی خیلی قشنگه. خیلی زیاد. هرلحظه که هرکدوم از دوستامو می بینم و باهاشون هستم تمام حسای خوب دنیارو یه جا با هم دیگه دارم. با تمامشون یه سری عقاید مشترک دارم و یه سری اخلاق و روحیات مشترک.

اما چند ماهیه که یه سری دوست جدید پیدا کردم که علاوه بر همه مشترکات بالا یه چیزی مارو به هم گره می زنه. تا حالا ندیده بودم که یه رسانه باعث پیدا شدن دوستیهای زیبا بشه. دوستی هایی خارج از حد سن و تحصیلات و این حرفا. فقط علاقه به اون پیوندمون زده ولی کم کم این پیوندها گره های کوری شده که تمام مشترکات قبلی هم توش به وجود اومده.

می دونم همتون خوب می فهمید چی می گم. وقتی روز جلسه حلقه وب ارکیده هاشمی رو دیدم جا خوردم. چه تصوراتی داشتم که الان خندم می گیره. الان فقط می دونم که یه  قلب پاک و صمیمی بامن دوسته.

وقتی مائده عزیز که الان آماده برگشت به ایرانه توی جلسه راجع به کلاس طنز پرسید فکر نمی کردم که یه روزی برای یه هفته ندیدنش دلم یه عالمه تنگ بشه.

وقتی مرضیه توکلی و درسا افشار رو توی جلسه دیدم که سر افتتاح اولین وبلاگ هواداران.... با یکی دیگه کل کل می کردن فقط می خندیدم و می گفتم بابا اینا دیگه کین؟    اما حالا مرضیه یه دوست فوق العاده ست و درسا هم.

و انسیه که چه ۱شنبه خوبی رو با هم گذروندیم.

وقتی دلارام و نیلوفر و زینب و ندا و خیلی های دیگه رو دیدم، تمام تصوراتم فقط تبدیل به دوستانی خوب و مهربون شدن.

تازه اینا جدای دوستای کامنتی و وبلاگی هستن. هدیه عزیزم که قراره یه روزی یا اون   بیاد تهران یا من برم اصفهان که همدیگه رو ببینیم. الهه آرانیان که وصفشو از مائده شنیدم .

اسم همه شما خوبان رو نمی گم که اگه بخوام بگم ممکنه اسم کسی از قلم بیفته. خوب فهمیدم که توی نت هم به همون خوبی می شود دوست بود. پرچین عزیز چقدر خوشحال شدم وقتی فایل صوتی برنامه رو وقتی مهمون بودم، تا خواستم برام گذاشتی و چقدر از   بچه ها که میل زدن و گفتن که فایل رو دارن.

و در آخر ریحانه و پریسای عزیز که هرچی بگم کم گفتم و خودشون می دونن.

اینجا بود که فهمیدم دوستی ما محکمتر از خیلی چیزاست.

ازت ممنونم دکتر فیروزه ای که انقدر دوستیهای زیادی رو پایه گذاری کردی که حالا تمام  مردم ایران با هم دوستند.

ازت ممنوم رادیو جوان

کاملآ فرعي