دیشب دوستی بهم گفت: باید آستانه تحملت رو ببری بالا.

بهش گفتم: راست می گی من توی بعضی چیزا کم تحملم. سعی خودمو می کنم.

کاش هممون سعی خودمونو بکنیم. کاش اگه کسی انتقادی کرد، اول روش فکر کنیم،

بعد جوابشو بدیم.

شاید دیگران هم حرف درست بزنند. چرا همیشه فکر می کنیم که رفتار و کار ما درسته؟!

دیشب فهمیدم که فقط من نیستم که بعضی وقتها تحمل بعضی چیزهارو ندارم، هستند

 کسانی که هیچ وقت تحمل حرفی غیر از آنچه که خودشون میگند رو ندارند.

ولی کاش دروغ به اون بزرگی رو نمی گفتن، اگه کار درستی کردن بیان و علناْ اعلام کنن.

اگه شما تحمل شنیدن حرف حق رو ندارین، بهتره یه سری به کتب دینیمون بزنین تا بدونین

 که حرف حق رو باید پذیرفت،

حتی اگه از زبون مجری یه برنامه باشه.

حتی اگه چهره و لباس اون مجری از نظر شما موجه نباشه.

(که البته از نظر بعضیا اگه مانتوی یه خانوم زیر چادرش هم کوتاه باشه، موجه نیست)

حتی اگه اون مجری فرزاد حسنی باشه.

لینک مطلب: تنبیه فرزاد حسنی

لینک مطلب:اخراج فرزاد حسنی از کوله پشتی

لینک مطلب:تهمت، توهین، غیبت، کدامیک؟